احكام تخلي

بول و غائط كردن

مسأله57.   واجب است انسان وقت تخلي و مواقع ديگر، عورت خود را از كساني كه مكلفند، اگر چه مثل خواهر و مادر با او محرم باشند، و هم چنين از ديوانه و بچه‎هاي مميز كه خوب و بد را مي فهمند بپوشاند ولي زن و شوهر لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند.

مسأله58.   لازم نيست با چيز مخصوصي عورت خود را بپوشاند و اگر مثلاً با دست هم آن را بپوشاند كافي است.

مسأله59.   موقع تخلي بايد طرف جلوي بدن يعني شكم و سينه و زانوها رو به قبله يا پشت به قبله نباشد.

مسأله60.   اگر موقع تخلي طرف جلوي بدن كسي رو به قبله يا پشت به قبله باشد و عورت را از قبله بگرداند كفايت نمي‎كند. و اگر جلوي بدن او رو به قبله يا پشت به قبله نباشد احتياط واجب آن است كه عورت را رو به قبله يا پشت به قبله ننمايد.

مسأله61.  احتياط مستحب آن است كه طرف جلوي بدن در موقع استبراء كه احكام آن بعداً گفته مي‎شود، و موقع تطهير مخرج بول و غائط، رو به قبله و پشت به قبله نباشد.

مسأله62.   اگر براي آن كه نامحرم او را نبيند، مجبور شود، رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند اشكال ندارد و نيز اگر از راه ديگر ناچار باشد كه رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند مانعي ندارد.

مسأله63.   احتياط واجب آن است كه بچه را در وقت تخلي رو به قبله يا پشت به قبله ننشانند ولي اگر خود بچه بنشيند، جلوگيري از او واجب نيست.

مسأله64.   در چهار جا تخلي حرام است:

اول ـ در كوچه‎هاي بن بست، در صورتي كه صاحبانش اجازه نداده باشند.

دوم ـ در ملك كسي كه اجازه تخلي نداده است.

سوم ـ در جايي كه براي عده مخصوصي وقف شده‎است مثل بعضي‎از مدرسه‎ها.

چهارم ـ روي قبر مؤمنين در صورتي كه بي‎احترامي به آنان باشد.

مسأله65.   در سه صورت مخرج غائط فقط با آب پاك مي‎شود:

اول ـ آن كه با غائط نجاست ديگري مثل خون بيرون آمده باشد.

دوم ـ آن كه نجاستي از خارج به مخرج غائط رسيده باشد.

سوم ـ آن كه اطراف مخرج بيشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد. و در غير اين سه صورت مي شود مخرج را با آب شست و يا به دستوري كه بعداً گفته مي‎شود با پارچه و سنگ و مانند اينها پاك كرد، اگر چه شستن با آب بهتر است.

مسأله66.   مخرج بول با غير آب، پاك نمي‎شود. و در كُر و جاري اگر بعد از بر طرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافي است ولي با آب قليل بنابر احتياط بايد دو مرتبه شست و بهتر است سه مرتبه شسته شود.

مسأله67.   اگر مخرج غائط را با آب بشويند، بايد چيزي از غائط در آن نماند. ولي باقي ماندن رنگ و بوي آن مانعي ندارد و اگر در دفعه اول طوري شسته شود كه ذره‎اي از غائط در آن نماند دوباره شستن لازم نيست.

مسأله68.   با سنگ و كلوخ و مانند اينها اگر خشك و پاك باشند مي‎شود مخرج غائط را تطهير كرد و چنان چه رطوبت كمي داشته باشند كه به مخرج نرسد اشكال ندارد، ولي سزاوار است از سه دفعه كمتر نباشد اگر چه اقوي آن است كه پاك مي‎شود اگر به يك مرتبه يا دو مرتبه مخرج پاكيزه شود.

مسأله69.   احتياط واجب آن است كه سنگ يا پارچه‎اي كه غائط را با آن بر طرف مي‎كنند سه قطعه باشد و اگر با سه سنگ بر طرف نشود، بايد به قدري سنگ‎ها را اضافه

نمايند تا مخرج كاملا پاكيزه شود، ولي باقيماندن ذره هاي كوچكي كه ديده نمي‎شود اشكال ندارد.

مسأله70.   پاك كردن مخرج غائط با چيزهايي كه احترام آنها لازم است مانند كاغذي كه اسم خدا و پيغمبران بر آن نوشته شده معصيت و حرام است، و پاك شدن مخرج با استنجاء به سرگين و استخوان محل اشكال است.

مسأله71.   اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه، اگر چه هميشه بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مي‎كرده، احتياط واجب آن است كه تطهير نمايد.

مسأله72.   اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز، مخرج را تطهير كرده يا نه، نمازي كه خوانده صحيح است، ولي براي نمازهاي بعد بايد تطهير كند.

استبـراء

مسأله73.   استبراء عمل مستحبي است كه مردها بعد از بيرون آمدن بول انجام مي‎دهند، براي آن كه يقين كنند بول در مجري نمانده است و آن داراي اقسامي است و بهترين آنها اين است كه بعد از قطع شدن بول، اگر مخرج غائط نجس شده، اول آن را تطهير كنند، بعد سه دفعه با انگشت ميانه دست چپ از مخرج غائط تا بيخ آلت بكشند و بعد، انگشت شصت را روي آلت و انگشت پهلوي شصت را زير آن بگذارند و سه مرتبه تا ختنه‎گاه بكشند و پس از آن سه مرتبه سر آلت را فشار دهند.

مسأله74.   آبي كه گاهي بعد از ملاعبه و بازي كردن از انسان خارج مي‎شود و به آن مذي مي‎گويند پاك است. و نيز آبي كه گاهي بعد از مني بيرون مي‌آيد و به آن وذي گفته مي‎شود، اگر ظاهر محل تطهير شده باشد، پاك است و آبي كه گاهي بعد از بول بيرون مي‌آيد و به آن ودي مي‎گويند، اگر بول به آن نرسيده باشد، پاك است. و چنان چه انسان بعد از بول، استبراء كند و بعد از تطهير محل، آبي از او خارج شود، و شك كند كه بول است يا يكي از اينها پاك مي‎باشد.

مسأله75.   اگر انسان شك كند استبراء كرده يا نه و رطوبتي از او بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه، نجس مي‎باشد و چنان چه وضو گرفته باشد باطل مي‎شود. ولي اگر شك كند استبرائي كه كرده درست بوده يا نه و رطوبتي از او بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه پاك مي‎باشد، وضو را هم باطل نمي‎كند.

مسأله76.   كسي كه استبراء نكرده اگر به واسطه آن كه مدتي از بول كردن او گذشته، يقين يا اطمينان حاصل كند كه بول در مجري نمانده است و رطوبتي ببيند و شك كند پاك است يا نه، آن رطوبت پاك مي‎باشد، وضو را هم باطل نمي‎كند.

مسأله77.  اگر انسان بعد از بول استبراء كند و وضو بگيرد، چنان چه بعد از وضو رطوبتي ببيند كه بداند يا بول است يا مني، واجب است احتياطاً غسل كند، وضو هم بگيرد. ولي اگر وضو نگرفته باشد فقط گرفتن وضو كافي است.

مسأله78.  براي زن استبراء از بول نيست و اگر رطوبتي ببيند و شك كند پاك است يا نه، پاك مي‎باشد، وضو و غسل او را هم باطل نمي‎كند.

مستحبات و مكروهات تخلي

مسأله79.  مستحب است در موقع تخلي جايي بنشيند كه كسي او را نبيند و موقع وارد شدن بمكان تخلي، اول پاي چپ و موقع بيرون آمدن، اول پاي راست را بگذارد و هم چنين مستحب است در حال تخلي سر را بپوشاند و سنگيني بدن را بر پاي چپ بيندازد.

مسأله80.  نشستن روبروي خورشيد و ماه در موقع تخلي مكروه است ولي اگر عورت خود را بوسيله‎اي بپوشاند مكروه نيست. و نيز در موقع تخلي نشستن روبروي باد و در جاده و خيابان و كوچه و درب خانه و زير درختي كه ميوه مي‎دهد و چيز خوردن و توقف زياد و تطهير كردن با دست راست مكروه ميباشد. و هم چنين است حرف زدن در حال تخلي، ولي اگر ناچار باشد يا ذكر خدا بگويد مكروه نيست.

مسأله81.  ايستاده بول كردن و بول كردن در زمين سخت و سوراخ جانوران و در آب خصوصاً آب ايستاده مكروه است.

مسأله82.  خودداري كردن از بول و غائط مكروه است. و اگر براي بدن ضرر داشته باشد حرام است.

مسأله83.  مستحب است انسان پيش از نماز و پيش از جماع و بعد از بيرون آمدن مني، بول كند.