The holy Prophet(SAW):The world will not come to an end until a man from my family (ahl al-bayt), who will be called al-Mahdi, emerges to rule upon my community.(Bihar al-anwar,V51,P75)

امور مالي حوزه‌ها

پرسش پنجم

مطالبي دربارة مكتب جعفري (امام جعفر صادق عليه‌السلام) و وضعيت مالي طلاب و همچنين اطلاعاتي در مورد امور مالي حوزه‎ها بيان فرماييد.

پاسخ: آغاز اين پرسش مجمل است. اگر مقصود كسب اطلاع از وجه تسمية مكتب تشيع و حوزه‎هاي شيعه به حوزه و مكتب جعفري باشد، بايد عرض كنم كه اين سؤالي است كه گاه از وجه تسميه و نامگذاري مذهب شيعه به مذهب جعفري نيز مي‎شود.

پاسخ آن، اين است كه اين نامگذاري نه از اين جهت است كه اين مكتب و مذهب در عصر امام جعفر صادقعليه‌السلامتأسيس شده يا شكل گرفته باشد؛ چنين توهمي را احدي از محققين و اهل اطلاع ننموده است؛ همه مي‎دانند كه شيعه در عرف مسلمين، اصطلاحات اسلامي و تواريخ فرق و طوايف، اسم پيروان و اتباع علي بن ابيطالبعليه‌السلام است.

حتي مانند ابن خلدون در مقدمه، پس از اينكه معناي لغوي شيعه را گفته است، مي‎گويد:

و يطلق في عرف الفقهاء و المتكلمين من الخلف و السلف علي اتباع علي و بنيه رضي اللّه عنهم.

و جماعتي از كبار صحابه براي متابعت و پيروي از عليعليه‌السلام به اين اسم ناميده شده‎اند.

اين تسميه و نامگذاري طبق اخبار معتبر و مشهور از طرق اهل سنت از جانب شخص 

رسول خدا صلي الله عليه وآله  انجام شده است؛ بنابراين، مكتب تشيع و مذهب شيعه به عصر رسالت اتصال دارد و از آغاز بعثت مانند سال سوم هجرت و هنگام نزول آية

وَ أنذِرْ عَشيرَتَكَ الاَقرَبين*

و در مواقف مهم ديگر و سرانجام در «غدير خم» به طور رسمي اعلام شد.

تشيّع همان امتداد واقعي اسلام و رسالت اسلام معرفي گرديد كه فعلاً در اين موضوع نمي‎خواهيم سخن را مبسوط سازيم. وجه اين عنوان و شهرت مذهب شيعه به جعفري موقف خاص حضرت امام جعفرصادقعليه‌السلام بود كه چون جوّ سياسي مناسب شد و زمان حضرت باقر العلوم، امام محمد باقر عليه‌السلام و عصر امام صادق عليه‌السلام به واسطة آنكه مقارن با پايان دوران بني‌اميه و ضعف حكومت جبار آنها و آغاز حكومت بني عباس بود، اين دو امام و به خصوص حضرت صادقعليه‌السلام توانستند رسماً تلامذه بسيار و علماي بزرگ را تحت تربيت قرار دهند. دانشمندان و مشتقان معارف اسلامي از اطراف و اكناف براي كسب علم به سوي آنها مي‎شتافتند و از درياي علوم آنها مستفيض مي‎گرديدند و سرّ حديث ثقلين و فلسفة اينكه پيغمبر صلي الله عليه وآله مردم را به اهل‎بيت ارجاعنمود و فرمود:

لا تعلِّموُهم فَاِنَّهم اَعلم مِنكُم

ظاهر گرديد.

پس از اين دو امام، اگر چه به واسطة قدرت سياسي بني‎عباس باز همان اختناق، خفقان، سلب آزادي و جنايت‎هاي بني‎اميه تجديد و تكرار شد اما مردم، اهل‎بيت را شناختند و آنها را حلّال مشكلات خـود دانستند تا حــدي كه خــود حكــام بنــي‎اميه و 

بني‎عباس نيز در بعضي مواقع ناچار به ائمه عليهم‌السلام مراجعه مي‎كردند.

علت اشتهار مذهب به مذهب جعفري و مكتب به مكتب جعفري همين بود كه امام جعفر صادقعليه‌السلام و حوزة ايشان علوم اسلام، معارف دين و تشيع را به طور بي‎سابقه در اختيار مردم گذارد.

و اگر غرض از پرسش و جملة مكتب جعفري(امام جعفر صادقعليه‌السلام) پرسش و مطلب ديگري است مرقوم فرماييد تا پاسخ عرض شود.

[وضعيت مالي طلاب]

و امّا وضعيت مالي طلاب كه در قسمت دوم سؤال مطرح شده است، به طور كلي همچنان كه از مطالب قبل هم معلوم شد حوزه‎هاي علميه بر اساس توقعات مالي و تأمين امور مالي در حال و آينده تشكيل نمي‎شود و تحصيل علم، تدريس، تعلم و تعليم در اسلام بيشتر به عنوان يك عمل قربي مقدس انجام مي‎شود.

تحصيل علم يكي از واجبات كفائيه است كه به مقدار كفايت، مشروط به امتيازات مالي نيست. وضعيت تعليم و تعلم در سابق بسيار ساده بوده است؛ شاگردان در يك مسجد با مدّرس و معلم روي حصير مي‎نشستند و كار خود را آغاز مي‎كردند. با اين وجود، اصل تأمين معاش و رفع احتياجات حوزه‎ها به مقدار كفاف و قناعت مورد توجه بوده است و از سهم مبارك امامعليه‌السلام كمك‌هايي به حوزه‎ها و اساتيد، طلاب و نويسندگان براي طبع كتب، مجلاّت*، نشريات اسلامي، ترسيم و تعمير مساجد، مدارس، كتابخانه‎ها، بيمارستان‌ها، دارالايتام‎ها، كمك به ضعفا، رفع نيازمندي نيازمندان و جهات و امور مهم ديگر پرداخت مي‎شود. در حال حاضر از اين محل سهم مبارك امامعليه‌السلام علاوه بر ادارة حوزه‎هاي كوچك و بزرگ، كارها و امور خيري انجام مي‎شود كه با اضعاف مضاعف آن، مؤسسات غير ديني نمي‎توانند اين خدمات را انجام دهند.

جالب اين است كه بسياري از امور مهم مربوط به خدمات نوعي و اجتماعي كه در دايرة مجتمع تشيع توسط خود اشخاص انجام مي‎گيرد نيز از سهم با بركت امامعليه‌السلام است كه با استيذان از فقها و مراجع به اين مصارف مي‎رسد.

قابل توجه اين است كه: وجوهي كه در اين راه‌ها از سهم مبارك يا تبرّعات، مصرف مي‎شود، مأمور وصول و تشخيص ندارد؛ هر كس بدهي خود را كم يا زياد باشد خودش تعيين مي‎كند و به مراجع و مجتهدين يا وكلاي آنها مي‎پردازد و يا اينكه با استيذان از ايشان شخصاً به مصارفي كه موجب اعلاي كلمة اسلام، عزت و قوت اسلام، استقلال مسلمين و خير و رفاه مسلمانان باشد مي‎رساند.

در صرف وجوه شرعيه يك كنترل خود به خود، كه احساس مسئوليت خدايي آن را به وجود مي‎آورد، برقرار است و كمتر حيف و ميل مي‎شود؛ هم دهندة وجوه شرعاً مكلف است بدهي خود را به اشخاص صلاحيت‎دار، پاك، باتقوا و مورد اعتماد بپردازد و هم گيرندگان مكلف هستند كه آن را در مواردي كه رضاي خدا و مصلحت اسلام است صرف نمايند.

[استقلال حوزه‌ها]

حوزه‎هاي علمية شيعه داراي استقلال مالي و اقتصادي مي‎باشند و از حكومت‎ها و دولت‎ها كمكي دريافت نمي‎كنند و در هر كشوري كه باشند تحت نفوذ مالي و اقتصادي دولت آن كشور قرار نمي‎گيرند و از دريافت كمك‎هاي دولتي ابا دارند و فقط خود را به حضرت ولي عصر ارواح العالمين له الفدا و عنايات و الطاف ايشان وابسته مي‎دانند و وظايف شرعي خود را با كمال استقلال انجام مي‎دهند و از اين رو ناچار نيستند براي دريافت پول و حقوق، سياست اسلامي و روش علمي، تبليغي و ارشادي خود را با سياست حكومت‎ها وفق دهند و وظايف خود را زير پا بگذارند يا نصوص و برنامه‎هاي دين را به نفع استضعفاف و استعمار، تفسير نمايند. مذهب تشيع جلوة اسلام راستين را همواره داشته و خواهد داشت.

از آنجا كه مذاهب و فرق ديگر تحت نفوذ حكومت‌هاي وقت بوده و هستند به مرور زمان از روح اسلام دور شده و كم و بيش به اقتضاي سياست‎هاي جبار حاكم آن، گام برداشته‎اند و به خصوص در دوران حكومت بني‎اميه و بني‎عباس و تسلط سلاطين متعصب، سياست‎هاي مختلف در بين اين مذاهب، آثار سوء بسيار گذارد كه اميدواريم با بيداري و توجهي كه بسياري از متفكران آنها در اين عصر پيدا كرده‎اند اين عيوب برطرف گردد و بتوانند خود را از آثار سوء آن سياست‌هاي شوم تخليص نموده و به اسلام راستين و خالص برسند.;

 


*. سوره شعراء، آيه 214.

*. انتشار مجلات اسلامي در شيعه نيز با سابقه است و آنچه اطلاع دارم در عراق، لبنان، ايران، هند، پاكستان و كويت، مجلات و نشريات ارزنده‎اي منتشر شده است كه تعدادي از آنها در حال حاضر هم مشغول خدمت هستند.